MENU
xasmourhto

Το μεταδοτικό χασμουρητό συνδέεται με την ηλικία

15 Μαρτίου 2014 • Νευρολογία, Υγεία

Tο μεταδοτικό χασμουρητό συνδέεται στενότερα με την ηλικία ενός ατόμου, απ’ ό,τι με την ικανότητά του να συμπάσχει, όπως διαπιστώνει μελέτη του Πανεπιστημίου Ντιουκ στη Βόρεια Καρολίνα.

Οταν οι άνθρωποι γερνούν είναι λιγότερο πιθανό να χασμουρηθούν, όταν βλέπουν κάποιον άλλο να χασμουριέται, αναφέρει η μελέτη, που δείχνει επίσης μια ισχυρότερη σύνδεση με την ηλικία απ’ ό,τι με την κούραση ή τα επίπεδα ενέργειας.

Οι μελετητές εξετάζουν τώρα αν η ικανότητα κάποιου να… κολλήσει το χασμουρητό από άλλους που βλέπει να χασμουριούνται είναι κληρονομικό, με την ελπίδα να βοηθήσουν στη θεραπεία ψυχικών διαταραχών της υγείας.

Οι πάσχοντες από αυτισμό και σχιζοφρένεια φαίνεται πως είναι λιγότερο ικανοί να χασμουρηθούν, όταν το κάνουν κάποιοι άλλοι δίπλα τους, επομένως η κατανόηση των γονιδίων που θα μπορούσαν να κωδικοποιούν το μεταδοτικό χασμουρητό θα μπορούσε να φωτίσει νέους δρόμους για τη θεραπεία των παραπάνω καταστάσεων.

Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS ONE, συμμετείχαν 328 άτομα που παρακολούθησαν ένα τρίλεπτο βίντεο που έδειχνε ανθρώπους να χασμουριούνται. Κάθε άτομο έπρεπε να κάνει κλικ σε ένα κουμπί, κάθε φορά που χασμουρήθηκε.

Τα επίπεδα της κούρασης

Συνολικά, το 68% των συμμετεχόντων χασμουρήθηκε. Απ’ αυτούς, το 82% των ατόμων που χασμουρήθηκαν ήταν ηλικίας κάτω των 25, σε σύγκριση με το 60% των ατόμων ηλικίας μεταξύ 25 και 49 ετών και το 41% των ατόμων ηλικίας άνω των 50 ετών.

«Αυτή είναι η πρώτη μεγάλη μελέτη, όσον αφορά τον αριθμό των ατόμων που συμμετέχουν, που εξετάζει μια σειρά παραγόντων. Δεν γνωρίζουμε ακόμα γιατί το μεταδοτικό χασμουρητό μειώνεται, όσο αυξάνεται η ηλικία», είπε η δρ Elizabeth Cirulli, βοηθός καθηγήτρια Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ, στη Βόρεια Καρολίνα.

Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι αν και η ηλικία ήταν ο πιο σημαντικός παράγοντας πρόβλεψης του μεταδοτικού χασμουρητού, μόνο το 8% της διακύμανσης για το κατά πόσο ένας συμμετέχων χασμουρήθηκε ή όχι, εξηγήθηκε από την ηλικία του.

Η μελέτη χρησιμοποίησε ερωτηματολόγια για να ελέγξει την ενσυναίσθηση των συμμετεχόντων, τα επίπεδα της κούρασης και τον ύπνο, ενώ η ευφυΐα αξιολογήθηκε με τη χρησιμοποίηση γνωστικών τεστ.

Νευρολογικές «λεπτομέρειες»

Σχολιάζοντας τη μελέτη ο Robert R Provine, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, στη Βαλτιμόρη, είπε πως  η μελέτη ήταν «μοναδική», καθώς σηματοδότησε για πρώτη φορά τη σύνδεση μεταξύ γήρανσης και μεταδοτικού χασμουρητού.

«Η μελέτη θα βοηθήσει να ανακαλύψουμε τις νευρολογικές λεπτομέρειες των μεταδοτικών συμπεριφορών και των διαταραχών της ψυχικής υγείας, όπως είναι ο αυτισμός και η σχιζοφρένεια. Τα ευρήματα θα μπορούσαν, επίσης, να βοηθήσουν να καταλάβουμε γιατί το γέλιο και ο βήχας είναι τόσο μεταδοτικός».

Και κατέληξε: «Μεταδοτικές πράξεις, όπως το χασμουρητό και το γέλιο μάς υπενθυμίζουν ότι συχνά είμαστε “άλογα ζώα της ίδιας αγέλης” και όχι έλλογα όντα σε πλήρη συνειδητό έλεγχο της συμπεριφοράς μας».

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »