MENU

To Αλτσχάιμερ συνδέεται με το εγκεφαλικό σύστημα πλοήγησης

27 Οκτωβρίου 2015 • Νευρολογία, Υγεία

Οι νεαροί ενήλικες με γενετικά αυξημένο κίνδυνο της νόσου του Αλτσχάιμερ παρουσιάζουν αλλαγμένα πρότυπα ενεργοποίησης σε μια περιοχή του εγκεφάλου που είναι ζωτικής σημασίας για την πλοήγηση στο χώρο.

Αυτό αναφέρει έρευνα του Πανεπιστημίου του Μπόχουμ με επικεφαλής τον καθηγητή Nikolai Axmacher σε συνεργασία με συναδέλφους του από τα Πανεπιστήμια της Βόννης, του Ναϊμέγκεν και της Ουλμ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science.

Οι ασθενείς με Αλτσχάιμερ πάσχουν από σοβαρή απώλεια μνήμης και αποπροσανατολισμό. Μία από τις περιοχές που πλήττει η ασθένεια στο πρώιμο στάδιό της είναι μια περιοχή του εγκεφάλου που είναι ζωτικής σημασίας για την πλοήγηση και ονομάζεται ενδορινικός φλοιός. Ο ενδορινικός φλοιός περιέχει κύτταρα που ενεργοποιούνται σε ένα μοτίβο πλέγματος, τα κύτταρα πλέγματος που λειτουργούν ως ένα εσωτερικό σύστημα GPS. Αυτό έχει διαπιστωθεί μετά από μελέτες που έγιναν σε ζώα. Το 2010 ο Christian Doeller, του Πανεπιστημίου Radboud στο Ναϊμέγκεν, απέδειξε ότι το σύστημα των κυττάρων πλέγματος στον άνθρωπο μπορεί να καταγραφεί έμμεσα με τη χρήση λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας, όταν τα υποκείμενα του πειράματος πλοηγηθούν σε εικονικό περιβάλλον.

Ο Axmacher, μαζί με μεταπτυχιακούς φοιτητές εφάρμοσαν αυτή τη μέθοδο και στη συνέχεια ανέλυσαν το σύστημα των κυττάρων πλέγματος στον ενδορινικό φλοιό νέων φοιτητών με ή χωρίς γονίδια κινδύνου για νόσο του Αλτσχάιμερ.

Οσοι ήταν στην κατηγορία κινδύνου εμφάνισαν λιγότερο σταθερό μοτίβο κυττάρων πλέγματος στον ενδορινικό φλοιό, κάτι που σημαίνει ότι αρκετές δεκαετίες αργότερα θα μπορούσαν να αναπτύξουν άνοια τύπου Αλτσχάιμερ.

Επιπλέον, όσοι έφεραν γονίδια με κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Αλτσχάιμερ κινήθηκαν λιγότερο συχνά στο κέντρο του εικονικού τοπίου, γεγονός που δείχνει αλλαγή στη στρατηγική πλοήγησης.

Στην ομάδα υψηλού κινδύνου, η εγκεφαλική δραστηριότητα στο σύστημα μνήμης αυξήθηκε γενικά. Αυτό θα μπορούσε να είναι μικρής διάρκειας αντιστάθμιση του μειωμένου μοτίβου κυττάρων πλέγματος, αλλά αυτό μπορεί επίσης να συμβάλλει στην ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ μακροπρόθεσμα, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Το γονίδιο APOE είναι ένας παράγοντας κινδύνου

Προς το παρόν, δεν υπάρχει καμία θεραπευτική αγωγή για την άνοια τύπου Αλτσχάιμερ. Ενας πιθανός λόγος είναι ότι τα φάρμακα χορηγούνται αφού ήδη μεγάλα τμήματα του εγκεφάλου έχουν ήδη καταστραφεί. Ως εκ τούτου, η τρέχουσα έρευνα στοχεύει να προσδιορίσει το Αλτσχάιμερ νωρίς και να γίνουν κατανοητά τα πρώιμα στάδια της νόσου. Το γονίδιο APOE φαίνεται να παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου. Ένα στα έξι άτομα παρουσιάζουν μια παραλλαγή του κινδύνου και ως εκ τούτου έχουν τρεις φορές υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου του Αλτσχάιμερ.

«Οι μελέτες μας μπορούν να συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των πρώιμων αλλαγών της νόσου του Αλτσχάιμερ», λέει ο Axmacher. «Τώρα, θα πρέπει να επαληθευτεί αν οι αλλαγές συμβαίνουν επίσης σε ηλικιωμένα άτομα σε ένα πρώιμο στάδιο του Αλτσχάιμερ και αν μπορούν να επηρεαστούν από την εφαρμογή των φαρμάκων».

Related Posts

Comments are closed.

« »