MENU
Dental-Implants

Τα ακριβά οδοντικά εμφυτεύματα δεν είναι πάντα απαραίτητα

9 Οκτωβρίου 2013 • Οδοντιατρική, Υγεία

Τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι αξιόπιστες λύσεις για τα δόντια που λείπουν, αλλά δεν είναι πάντα η ενδεδειγμένη λύση για τα άρρωστα δόντια, όπως αναφέρει νέα μελέτη.

Αντί για να βάλει κανείς ακριβά οδοντικά εμφυτεύματα, θα είναι καλύτερα να επιχειρήσει πρώτα να σώσει τα δόντια με θεραπεία, ειδικά στις περιπτώσεις ουλίτιδας ή περιοδοντίτιδας.

Παρόλο, μάλιστα, που η μελέτη δεν εξέτασε το κόστος, είναι γεγονός πως τα οδοντικά εμφυτεύματα δεν είναι καθόλου φτηνά.

«Η διατήρηση των δοντιών με την κατάλληλη περιοδοντική θεραπεία και με σωστό και συχνό πρόγραμμα συντήρησης θα δώσει κατά πάσα πιθανότητα τα ίδια ή και καλύτερα αποτελέσματα μακροπρόθεσμα», αναφέρει ο Δρ Liran Levin, επικεφαλής της έρευνας, επίκουρος καθηγητής της Περιοδοντολογίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Χάιφα και επισκέπτης επίκουρος καθηγητής στην Οδοντιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στη Βοστώνη.

Η έρευνα αξιολόγησε 19 ήδη δημοσιευμένες μελέτες που εξέταζαν τα ποσοστά επιβίωσης των εμφυτευμάτων ή την επιβίωση των δοντιών σε διάστημα τουλάχιστον 15 ετών και δημοσίευσε τα αποτελέσματά της στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού της Αμερικανής Οδοντιατρικής Εταιρείας.

Ο Levin διαπίστωσε ότι περίπου 4%-13% των δοντιών στα οποία δεν μπήκαν εμφυτεύματα, χάθηκαν. Η απώλεια των εμφυτευμάτων ήταν από 0%-33%. Σύμφωνα με το Αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας, ένα εμφύτευμα θεωρείται επιτυχές αν είναι λειτουργικό για πέντε χρόνια στο 75% των περιπτώσεων.

«Αυτό είναι ένα από τα πρώτα αποτελέσματα, που αφορά τη μακροπρόθεσμη επιβίωση των οδοντικών εμφυτευμάτων σε σύγκριση με την κατάλληλη επεξεργασία και συντήρηση των δοντιών», λέει ο Levin.

Tα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες προόδους της οδοντιατρικής τα τελευταία 40 χρόνια. Η διαδικασία απαιτεί συνήθως τρεις φάσεις, από την στιγμή που το φυσικό δόντι χαθεί ή εξαχθεί. Πρώτα ο οδοντίατρος τοποθετεί χειρουργικά το εμφύτευμα στη γνάθο. Είναι συσκευή σαν στύλος που χρησιμεύει ως άγκυρα. Το οστό γύρω από το εμφύτευμα αφήνεται να επουλωθεί. Στη συνέχεια, ένα τεχνητό δόντι ταιριάζει πάνω στο εμφύτευμα.

Με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης ο Levin αναφέρει ότι είπε στους ασθενείς: «Οταν σας συμβουλεύουν ότι πρέπει να γίνει εξαγωγή ενός δοντιού μην βιαστείτε. Προσπαθήστε να ζητήσετε μια δεύτερη γνώμη, ώστε να σιγουρευτείτε ότι δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Πάντα να ρωτάτε αν υπάρχει η δυνατότητα να μην γίνει εξαγωγή του δοντιού και μόνο αν δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, προχωρήστε σε εμφύτευμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, βέβαια, τα εμφυτεύματα προτιμώνται. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που απαιτούν εξαγωγή δοντιού, το  οποίο δεν μπορεί να διασωθεί. Για παράδειγμα τα δόντια με κάθετα κατάγματα ρίζας ή άλλα διαρθρωτικά προβλήματα».

Υπάρχουν όμως κάποιοι οδοντίατροι που τάσσονται αναφανδόν υπέρ των οδοντικών εμφυτευμάτων.

«Αυτό μπορεί να προκύπτει από την πεποίθησή τους ότι τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι καλύτερα, πράγμα που κατά την έρευνά μας αποδείχτηκε πως δεν είναι αληθές», επισημαίνει ο Levin.

Aπό την πλευρά του ο Δρ Edmond Hewlett, εκπρόσωπος της Αμερικανικής Οδοντιατρικής Εταιρείας και καθηγητής της Eπανορθωτικής Oδοντιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Λος Αντζελες, διαφωνεί και υποστηρίζει πως ο ίδιος δεν έχει αποκομίσει την αίσθηση ότι οι οδοντίατροι συνιστούν σε κάθε περίσταση την τοποθέτηση εμφυτευμάτων.

Παρόλα αυτά συμφωνεί πως δεν μπορεί κανείς να υποθέσει πως το εμφύτευμα είναι καλύτερη λύση από τη διατήρηση του δοντιού.

«Πολλές φορές η διατήρηση και θεραπεία του δοντιού είναι καλύτερη επιλογή, αν λάβει κανείς υπόψιν όλες τις παραμέτρους. Εάν ένας ασθενής έχει ασθένεια ούλων για παράδειγμα και το δόντι κουνάει λίγο, μπορεί να υποβληθεί σε περιοδοντική θεραπεία και να επιστρέψει σε τρεις έως έξι μήνες για να δούμε αν το δόντι ανταποκρίνεται στη θεραπεία. Μερικά δόντια ανταποκρίνονται. Σε κάποια άλλα οι ζημιές είναι τόσο μεγάλες που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν, οπότε τα εμφυτεύματα είναι η καλύτερη λύση», αναφέρει.

Τα κόστη για τα εμφυτεύματα ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό και εξαρτώνται από τον αριθμό τους και τις διαδικασίες που απαιτούνται. Το «ρεαλιστικό» κόστος ωστόσο, ξεκινά από τα 1200 ευρώ αλλά μπορεί να φτάσει πολύ ψηλά.

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »