MENU
hypercalemia1

Ποιες είναι οι παρενέργειες από τα αυξημένα επίπεδα καλίου

11 Σεπτεμβρίου 2017 • Βιταμίνες - Αντιοξειδωτικά

Τα αυξημένα επίπεδα καλίου επηρεάζουν κυρίως την καρδιά ενός ατόμου. Οταν το κάλιο συσσωρεύεται στην κυκλοφορία του αίματος, συχνά επειδή τα νεφρά δεν φιλτράρουν σωστά, οι άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν αρρυθμία.

Αυτή η κατάσταση που ονομάζεται υπερκαλιαιμία, μπορεί να ανιχνευτεί από έναν γιατρό, αν ο ασθενής εμφανίσει συγκεκριμένα συμπτώματα. Τα παρατεταμένα αυξημένα επίπεδα καλίου ή η ακραία υπερβολική δόση καλίου, μπορεί να είναι απειλητικά για τη ζωή. Τα φυσιολογικά επίπεδα Καλίου στον ορό είναι μεταξύ 3.5 και 5.0 mEq/L.

Μικρότερες επιδράσεις

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα άτομο του οποίου το κάλιο είναι υψηλό, αλλά όχι σε υπερβολικό βαθμό, μπορεί να μην αισθανθεί καθόλου συμπτώματα. Για άλλους, τα συμπτώματα μπορεί να είναι απλά δυσάρεστα ή να αποδίδονται σε κάποια άλλη αιτία. Κούραση και αδυναμία, για παράδειγμα, που είναι συμπτώματα της υπερκαλιαιμίας, μπορεί να μη συνδεθούν στο μυαλό του ασθενή άμεσα ως επιδράσεις των αυξημένων επιπέδων του καλίου.

Επιδράσεις στην αναπνοή

Καθώς τα επίπεδα του καλίου αυξάνονται και η κατάσταση επιδεινώνεται, ενδέχεται να προκύψουν πρόσθετες επιπτώσεις όπως υπεραερισμός, στην προσπάθεια που θα κάνει το σώμα να αντιμετωπίσει το επιπλέον κάλιο. Οταν, όμως, ένα άτομο υπεραερίζεται, τότε αναπνέει όλο και πιο γρήγορα απ’ ό,τι είναι το συνηθισμένο. Αυτή η γρήγορη αναπνοή προκαλεί αλλαγές στη χημεία του αίματος και μπορεί επίσης να προκαλέσει πτώση των επιπέδων του καλίου στο αίμα.

Επιδράσεις στο κυκλοφορικό

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες παρενέργειες των αυξημένων επιπέδων του καλίου είναι οι διαταραχές στον καρδιακό μυ. Το κάλιο είναι ένας ηλεκτρολύτης, που είναι μια χημική ουσία ικανή να παράγει ενέργεια. Σε ό,τι αφορά την καρδιά, αυτό το μέταλλο βοηθά στη ρύθμιση του καρδιακού παλμού. Τα αυξημένα επίπεδα καλίου, ωστόσο, μπορεί να προκαλέσουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και ανωμαλίες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπές του κτύπου της καρδιάς, που ονομάζονται αρρυθμίες. Οι αρρυθμίες πρέπει να διορθωθούν το συντομότερο δυνατόν, δεδομένου ότι θέτουν τον ασθενή σε κίνδυνο για αιφνίδιο θάνατο. Τα πολύ υψηλά επίπεδα καλίου μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και σταμάτημα της καρδιάς.

Νευρολογικές επιδράσεις

Καθώς το κάλιο βοηθά στη μεταβίβαση των ηλεκτρικών ερεθισμάτων μέσω των νεύρων, τα αυξημένα επίπεδά του μπορούν να επηρεάσουν το νευρικό σύστημα, στέλνοντας ανακριβή σήματα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει μια σειρά νευρολογικών καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής αδυναμίας ή ακόμα και της παράλυσης. Συχνά, ένα από τα πρώτα σημάδια αυξημένου καλίου είναι η δυσκολία κίνησης των άκρων, καθώς τα νευρικά σήματα δεν μεταδίδονται σωστά.

Αιτίες

Ενας συνηθισμένος λόγος που ένα άτομο μπορεί να έχει αυξημένα επίπεδα καλίου είναι μια δυσλειτουργία των νεφρών. Συνήθως οι άνθρωποι κρατούν σταθερά τα επίπεδα του καλίου, χάρη στη δράση φιλτραρίσματος των νεφρών και έτσι οτιδήποτε εμποδίζει αυτή τη διαδικασία, όπως ο λύκος ή οι πέτρες στα νεφρά, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένα επίπεδα καλίου. Προβλήματα στα επινεφρίδια, όπως η νόσος του Addison, μπορούν επίσης να προκαλέσουν αυτή την κατάσταση. Η οξέωση που προκαλείται από το διαβήτη μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση του καλίου στο αίμα, όπως επίσης μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία μια σοβαρή βλάβη ιστού που προκύπτει από εγκαύματα, κάποιο άλλο είδος του τραύματος, ή οποιαδήποτε ιατρική πάθηση που καταστρέφει τα κύτταρα των ιστών.

Διάγνωση

Είναι συχνά δύσκολο να βρεθούν ακριβείς μετρήσεις των επιπέδων του καλίου στο αίμα, καθώς το δείγμα μπορεί να υποστεί «αιμόλυση», μία κατάσταση κατά την οποία η πίεση που ασκείται για να τραβηχτεί το αίμα σε ένα φιαλίδιο ή μια σύριγγα, ανοίγουν τα τοιχώματα των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Οταν συμβαίνει αυτό, οι συμπυκνωμένες ποσότητες καλίου που βρίσκονται στα κύτταρα διαρρέουν εντός του πλάσματος και δίνουν ψευδείς αναγνώσεις υψηλού καλίου. Για το λόγο αυτό οι επαγγελματίες υγείας ζητούν περαιτέρω αξιολόγηση, χρησιμοποιώντας ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα ή ένα υπερηχογράφημα των νεφρών, πριν από την οριστικοποίηση της διάγνωσης της υπερκαλιαιμίας.

Θεραπεία

Βραχυπρόθεσμα, τα σοβαρά αυξημένα επίπεδα καλίου μπορούν να τεθούν υπό έλεγχο με τη χρήση φαρμάκων όπως η ινσουλίνη, το όξινο ανθρακικό νάτριο ή τα διουρητικά. Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί αν τα νεφρά δεν λειτουργούν σωστά. Για μακροπρόθεσμη θεραπεία, οι ασθενείς θα πρέπει να εξαλείψουν τη χρήση όλων των συμπληρωμάτων καλίου και να αλλάξουν όλα τα φάρμακα που μπορεί να επιδεινώνουν τα πρόβλημα, καθώς επίσης και να συμμορφώνονται με διαιτητικούς περιορισμούς. Στη συνέχεια, ένας επαγγελματίας υγείας θα διερευνήσει και τη θεραπεία άλλης υποκείμενης αιτίας, ανάλογα με το ποια είναι αυτή.

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »