MENU
pcb

Τα PCB υπάρχουν εξίσου σε αστικές και αγροτικές περιοχές

12 Σεπτεμβρίου 2013 • Παθολογία, Υγεία

Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) είναι ομάδα συνθετικά παρασκευασμένων αρωματικών υδρογονανθράκων που παράγονται από βιομηχανικές διεργασίες και δραστηριότητες.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς πως οι άνθρωποι που ζουν στις βιομηχανικές περιοχές θα έχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις αυτών των τοξικών χημικών ουσιών στο αίμα τους απ’ ό,τι όσοι ζουν στις αγροτικές κοινότητες.

Κι όμως! Ερευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Environmental Science & Technology και εκπονήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, αναφέρει πως οι μητέρες και τα παιδιά που ζουν στο Ανατολικό Σικάγο και στο Columbus Junction της Αϊόβα, είχαν μικρές μόνο διαφορές στα επίπεδα PCB στο αίμα τους. Αυτό το έγγραφο είναι το πρώτο που αναφέρεται σε μια τέτοια σύγκριση των δύο κοινοτήτων, μεταξύ μητέρων και παιδιών, συμπεριλαμβανομένων όλων των ενώσεων (209) που περιλαμβάνουν τα PCBs.

«Αυτή σίγουρα δεν είναι καλή είδηση για κανέναν. Πιστεύαμε πως τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα σε μια βιομηχανική πόλη, απ’ ό,τι σε μια αγροτική κοινότητα. Τα αποτελέσματα μας συγκλόνισαν. Εχουμε όλα τα PCBs στο αίμα μας και σίγουρα προέρχονται από κάπου. Δεν τα δημιουργεί το σώμα μας μόνο του», λέει η Κέρι Χόρνμπακλ, καθηγήτρια πολιτικής και περιβαλλοντικής μηχανικής  στο Κολέγιο των Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Αϊόβα.

Το θέμα της μελέτης ήταν 32.400 άτομα που ζουν στην Ιντιάνα, σε μια υψηλού επιπέδου βιομηχανική κοινότητα στη Νότια όχθη της λίμνης Μίσιγκαν και το Columbus Junction, μια αγροτική κοινότητα 1.899, απ’ όπου ως τώρα δεν υπήρχε ιστορικό ύπαρξης PCB. Συλλέχθηκαν δείγματα ορού από μαθητές γυμνασίου και τις μητέρες τους, οι οποίοι ήταν εγγεγραμμένοι στην Εκθεση Αερομεταφοράς ημι-πτητικών οργανικών ρύπων, γνωστή ως «Αίσωπος», που είχε διεξαχθεί από τον Απρίλιο του 2008 έως τον Ιανουάριο του 2009. Η μελέτη Αίσωπος είχε διεξαχθεί υπό την εποπτεία του Πίτερ Θορν, καθηγητή επαγγελματικής και περιβαλλοντικής υγείας στο Κολέγιο Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Αϊόβα.

Ο ορός που αναλύθηκε συλλέχθηκε από 41 μητέρες και 44 παιδιά στο Ανατολικό Σικάγο και από άλλες 44 μητέρες και 48 παιδιά στο Columbus Junction. Οι ερευνητές βρήκαν μεγαλύτερη ποικιλία πολυχλωριωμένων διφαινυλίων στο αίμα μητέρων και παιδιών στο Ανατολικό Σικάγο. Ωστόσο, παρά την προσδοκία μεγαλύτερης διαφοράς της έκθεσης στον πληθυσμό του Ανατολικού Σικάγου, διαπίστωσαν πως και οι συμμετέχοντες του Columbus Junction είχαν παρόμοιες συγκεντρώσεις PCB στο αίμα τους.

«Ψάχνουμε για στοιχεία της έκθεσης μέσω της εισπνοής. Είναι σαφές ότι υπάρχουν μεγάλα αποθέματα των PCB στο περιβάλλον», λέει η Ρέιτσελ Μάρεκ, διδακτορική φοιτήτρια αστικής και περιβαλλοντικής μηχανικής και συγγραφέας της έρευνας. «Πώς μπορούμε να μειώσουμε το συνολικό επίπεδο των PCB στο περιβάλλον και κατά συνέπεια την έκθεση σ’ αυτό; Πρέπει να είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε τις πηγές συγκέντρωσης και να τις καθαρίσουμε».

Τα PCBs μπορούν να εισέλθουν στον ανθρώπινο οργανισμό με την κατανάλωση μολυσμένων τροφίμων, μέσω του αέρα που εισπνέουμε ή μέσω της επαφής με το δέρμα. Η Χόρνμπακλ  ωστόσο δεν μπορούσε να στοιχειοθετήσει ποιος ήταν ο λόγος που, τόσο οι κάτοικοι του Ανατολικού Σικάγο, όσο και αυτοί του Columbus Junction, είχαν στο αίμα τους παρόμοιες συγκεντρώσεις PCB.

«Ενας λόγος που μπορεί να συμβαίνει αυτό είναι πως οι δύο κοινότητες τρώνε παρόμοια πράγματα, καθώς είναι παρόμοια τα δημογραφικά τους στοιχεία και αναπνέουν παρόμοιο αέρα σε σχέση με το συνολικό ποσοστό συγκέντρωσης PCB στην ατμόσφαιρα», λέει η Χόρνμπακλ.

Ενενήντα δύο μεμονωμένες ενώσεις PCB ανιχνεύτηκαν στα δείγματα, ανάμεσά τους οι PCB11 και PCB83 οι οποίες δεν είχαν ανιχνευθεί παλαιότερα στο ανθρώπινο αίμα. Οι ερευνητές ανίχνευσαν το νευροτοξικό PCB11 σε περισσότερο από το 60% των συμμετεχόντων, περισσότερο βέβαια στις μητέρες που ζούσαν στο Ανατολικό Σικάγο, συγκριτικά με εκείνες που ζούσαν στο Columbus Junction. Το εύρημα αυτό βοηθά στην επιβεβαίωση της μελέτης ότι το περιβάλλον είναι μια σημαντική πηγή έκθεσης PCB. Συγκεκριμένα, σε πρόσφατες μελέτες διαπιστώθηκε ότι το PCB11 είναι ακούσιο υποπροϊόν της παραγωγής χρωμάτων. Η ένωση έχει βρεθεί στον αέρα και σε μία ευρεία ποικιλία οργανικών χρωστικών χρωμάτων, που χρησιμοποιούν πολλοί κατασκευαστές.

«Το PCB είναι παντού και είναι πραγματικά πολύ υψηλή η περιεκτικότητά του στα οικοδομικά υλικά, ειδικά για τα σπίτια που χτίστηκαν ανάμεσα στο 1950 έως 1970. Οι δύο κοινότητες είχαν παρόμοια υλικά στέγασης», λέει η Χόρνμπακλ. «Βρήκαμε επίσης PCB στα μοντέρνα χρώματα των νοικοκυριών, οπότε δεν έχει σημασία αν ζει κανείς στο Ανατολικό Σικάγο ή στο Columbus Junction.

Σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος, τα PCB έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν καρκίνο μαζί με μια ποικιλία άλλες αρνητικές επιπτώσεις στο ανοσοποιητικό, αναπαραγωγικό, νευρικό και ενδοκρινικό σύστημα του οργανισμού.

«Αυτές οι χημικές ουσίες είναι γνωστό ότι είναι τοξικές για τον άνθρωπο και είναι γνωστό ότι είναι τοξικές για την ανάπτυξη των ανθρώπων γι’ αυτό πρέπει να τις απομακρύνουμε από τον οργανισμό. Δεν τις θέλουμε στα χρώματά μας. Δεν τις θέλουμε στον αέρα των εσωτερικών χώρων μας. Δεν τις θέλουμε στο φαγητό μας», λέει η Χόρνμπακλ.

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »