MENU
foss

Οι παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν νέο απολίθωμα οργανισμού

11 Μαΐου 2014 • Γνωρίζετε ότι...

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Ρίβερσαϊντ, ανακάλυψαν πρόσφατα ένα απολίθωμα οργανισμού από την Εδιακάρια περίοδο που ανήκε στον Εδιακάριο βιόκοσμο.

Η Εδιακάρια περίοδος ή Ηντιακάρια περίοδος, πήρε το όνομά της από τους λόφους της Ηντιάκαρα στη Νότια Αυστραλία και είναι η τελευταία περίοδος του προτεροζωικού αιώνα, ακριβώς πριν από την Κάμβρια περίοδο.

Ο συγκεκριμένος οργανισμός που ονομάστηκε plexus ricei ήταν ένας οργανισμός που έμοιαζε σε γενικές γραμμές με έναν κυρτό σωλήνα και κατοικούσε στο βυθό. Είχε μήκος από 5 έως 80 cm και πλάτος από 5 έως 20 mm και περιελάμβανε μια άκαμπτη διάμεση σωληνοειδή δομή και ένα εύθραυστο εξωτερικό σωληνοειδές τοίχωμα. Το plexus ricei εξελίχθηκε περίπου 575 εκατομμύρια χρόνια πριν και εξαφανίστηκε από το αρχείο απολιθωμάτων περίπου 450 εκατομμύρια χρόνια πριν, ακριβώς τη στιγμή που ξεκινούσε η Κάμβρια περίοδος.

«Το plexus ricei δεν μοιάζει με κανένα άλλο απολίθωμα απ’ όσα γνωρίζουμε από την Προκάμβρια περίοδο. Ηταν αμφίπλευρα συμμετρικό (bilaterian) σε μια εποχή που τα αμφίπλευρα συμμετρικά ζώα μόλις άρχισαν να εμφανίζονται στον πλανήτη. Ηταν πολύ μεγάλο και επίπεδο σαν την ταινία ή το σύγχρονο σκουλήκι», λέει η Mary L. Droser, καθηγήτρια της Παλαιοντολογίας που ηγήθηκε της έρευνας.

Στη βιολογία με τον όρο αμφίπλευρη συμμετρία (bilateral symmetry), χαρακτηρίζεται γενικά η δομή του σώματος ενός ζώου που μπορεί να αποτελείται από κεφάλι και κορμό -όχι απαραίτητα- όπου όλα τα όργανα του σώματος είναι έτσι κατανεμημένα, ώστε αν του γίνει μία κατά μήκος τομή, να χωριστεί το σώμα σε δύο σχεδόν όμοια μέρη, το δεξιό και το αριστερό.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal of Paleontology.

FossilReconstruction

H ανασύνθεση της δομής του απολιθώματος του plexus ricei

Tα απολιθώματα της Εδιακάριας περιόδου είναι εξαιρετικά πολύπλοκα. Δεν μοιάζουν με αυτά κάποιου ζωντανού σήμερα ζώου και οι μεταξύ τους σχέσεις γίνονται δύσκολα κατανοητές. Την περίοδο εκείνη δεν υπήρχε ζωή στη Γη. Ολη η ζωή που γνωρίζουν οι επιστήμονες για την Εδιακάρια περίοδο βρισκόταν στον ωκεανό.

«Επιπλέον, εκείνη την εποχή υπήρχε παντελής έλλειψη βιοανάδευσης (bioturbation), δηλαδή υπήρχαν πολύ λίγοι θαλάσσιοι οργανισμοί που ανάδευαν τα θαλάσσια ιζήματα για να βρουν τροφή. Στη συνέχεια, αρχής γενομένης από την Κάμβρια περίοδο, οι οργανισμοί άρχισαν να αναδεύουν και να αναμειγνύουν τα ιζήματα», λέει ο Lucas V. Joel, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η έλλειψη βιοανάδευσης κατά τη διάρκεια της Εδιακάριας περιόδου, επέτρεπε σε ένα παχύ στρώμα φωτοσυνθετικών φυκιών να συσσωρεύονται στον πυθμένα του ωκεανού, κάτι πολύ σπάνιο για τους ωκεανούς στην σύγχρονη εποχή. Ενα τέτοιο περιβάλλον άνοιξε το δρόμο για να εξελιχθεί ένα τέτοιο είδος ζωής που απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά στη μετά-Εδιακάρια περίοδο.

«Η έλλειψη βιοανάδευσης δημιούργησε επίσης ένα πολύ μοναδικό καθεστώς συντήρησης των απολιθωμάτων. Οταν ένας οργανισμός πέθαινε, θαβόταν και διαμορφωνόταν ένα καλούπι του σώματός του στα υπερκείμενα ιζήματα. Καθώς ο οργανισμός αποσυντίθεντο τα ιζήματα που βρίσκονταν από κάτω κινούνταν για να σχηματίσουν ένα είδους καλουπιού του απολιθώματος. Αυτό σημαίνει πως τα απολιθώματα που βλέπουμε σ’ αυτή την περιοχή δεν είναι ακριβώς απολιθώματα του αρχικού οργανισμού, αλλά αντίθετα είναι καλούπια και εκμαγεία του σώματός του», λέει ο Joel.

Οι παλαιοντολόγοι αναφέρουν ότι ένα μεγάλο μέρος του Εδιακάριου βιόκοσμου αποτελείται από σωληνοειδείς οργανισμούς. Το ερώτημα των επιστημόνων είναι αν ο plexus ricei είναι ένας σωληνοειδής οργανισμός ή ένας οργανισμός που άφησε σωληνοειδές ίχνος, κατά την είσοδό του στην άμμο.

«Στην Εδιακάρια περίοδο πρέπει πραγματικά να γνωρίζουμε τη διαφορά μεταξύ των απολιθωμάτων των πραγματικά σωληνοειδών οργανισμών και των ιχνών των απολιθωμάτων, γιατί αν αυτό που εξετάζουμε είναι ένα ίχνος απολιθώματος τότε αυτό έχει τεράστιες συνέπειες σχετικά με τις ρίζες των πρώιμων ζώων-οργανισμών με αμφίπλευρη συμμετρία, καθώς αυτά είναι τα μόνα πλάσματα που θα μπορούσαν να κατασκευάσουν σωληνωτό ίχνος. Το plexus ricei δεν είναι ίχνος απολιθώματος. Η έρευνά μας δείχνει ότι η δομή που βλέπουμε μοιάζει περισσότερο με ίχνος απολιθώματος, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας σωληνωτός οργανισμός της Εδιακάριας περιόδου», εξηγεί ο Joel.

Το plexus ricei ονομάστηκε έτσι από τη λέξη πλέγμα στα λατινικά, ως αναφορά στη μορφολογία του οργανισμού και ricei από το όνομα του Dennis Rice, που έχει ανακαλύψει πολλά δείγματα απολιθωμάτων.

«Αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα αν το plexus ricei ανήκει στα αμφίπλευρα συμμετρικά ζώα, αλλά είναι πολύ πιθανό ότι συνδέεται με τους προγόνους μας», καταλήγουν οι ερευνητές.

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »