MENU
bab

Παιδιά: Πώς θα διαχειριστείτε το άγχος του αποχωρισμού

21 Αυγούστου 2015 • Παιδί - Εφηβος, Υγεία, Ψυχολογία - Ψυχική Υγεία

Συμβαίνει με όλα τα μωρά. Ανάμεσα στην ηλικία των 6 και 12 μηνών, μπορεί να είναι γλυκά και τρυφερά. Επιχειρήστε, όμως, να παρεμβάλλετε ένα ακόμα άτομο (μια μπέιμπι σίτερ ή κάποιον φίλο ή συγγενή) στη σχέση σας μαζί τους!

Το ευτυχισμένο και χαμογελαστό μωρό σας θα γίνει απευθείας γκρινιάρικο και φοβισμένο και συχνά θα βάζει τα κλάματα. Αφήστε το μόνο του με αυτό το άτομο και το κλάμα θα κλιμακωθεί, ενώ μπορεί να αρχίσει ακόμα και να ουρλιάζει.

Το άγχος του αποχωρισμού είναι πάντα σημάδι ότι το μωρό σας μεγαλώνει. Ξαφνικά (ανα)γνωρίζει πως υπάρχει ένας κόσμος άγνωστων ατόμων πέρα από τους γονείς του. Παρά το άγχος και την ενοχή που αισθάνεστε επειδή θα πρέπει λόγω εργασίας ή άλλων παραγόντων να αποχωριστείτε το μωρό σας, γνωρίζοντας ότι θα προκαλέσετε και σε εκείνο το άγχος του αποχωρισμού, να θυμάστε πάντα πως αυτό είναι ένα ουσιαστικό μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης κάθε μωρού.

Αγχος αποχωρισμού: Κατανοήστε το «γιατί» και το «πότε»

Το άγχος του αποχωρισμού εμφανίζεται στα μωρά που αρχίζουν να αναπτύσσουν μια καλύτερη αίσθηση του κόσμου. Είναι η στιγμή που αρχίζουν να καταλαβαίνουν τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων. Είναι σημαντικό για τους γονείς να αναγνωρίσουν ότι πρόκειται για κάτι εντελώς τυπικό. Οι γονείς μπορούν να παρέχουν στα μωρά κάποια ένδειξη ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, ότι θα είναι πάντα δίπλα τους και στη συνέχεια θα πρέπει να κάνουν τον αποχωρισμό όσο το δυνατόν συντομότερο.

Το άγχος του αποχωρισμού συνήθως συμβαίνει κατά το τελευταίο μισό του δεύτερου χρόνου ζωής του παιδιού σας. Μέχρι τότε θα υπάρχει ένα… rollercoaster συναισθημάτων και για τους γονείς που θα κυμαίνεται από την ενοχή για το ότι αφήνουν μόνο του το μωρό τους, μέχρι την αγωνία για την προσκόλλησή του πάνω τους.

Ο στόχος πρέπει να είναι η ελαχιστοποίηση του άγχους σ’ αυτές τις καταστάσεις, καθώς και η διαβεβαίωση του παιδιού ότι το αγαπάτε.

Διαβάστε παρακάτω μερικές προτάσεις που θα κάνουν πιο εύκολο αυτό το κομμάτι ανάπτυξης του παιδιού σας.

Απαλύνετε το άγχος του αποχωρισμού του μωρού σας (και το δικό σας)

Μην αφήσετε το άγχος του αποχωρισμού να σας κρατήσει μακριά από την διαδικασία έκθεσης του παιδιού σας σε άλλα άτομα. Με λίγο προγραμματισμό και την διαβεβαίωση του μωρού σας ότι το αγαπάτε, σε λίγο θα χαμογελά σε φίλους και γνωστούς.

Ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές:

Ανακουφίστε τον εαυτό σας. Αναγνωρίστε ότι το άγχος αποχωρισμού είναι φυσιολογικό. Δεν είναι κάτι που προκαλέσατε ή κάνατε λάθος.

Εξασκηθείτε σε σύντομους αποχωρισμούς. Το μωρό μπορεί να βιώσει το άγχος του αποχωρισμού από την πρώτη στιγμή που θα είστε έξω από το οπτικό του πεδίου, ακόμα κι αν έχετε απλώς φύγει από το δωμάτιό του και έχετε πάει στην κουζίνα. Οταν πηγαίνετε σε έναν διαφορετικό χώρο, περιμένετε ένα με δυο λεπτά πριν επιστρέψετε. Αν πρόκειται να πάτε σε άλλο χώρο πείτε του ότι σε λίγο θα επιστρέψετε. Αν φωνάξει, απλά καλέστε το με το όνομά του, αντί να σπεύσετε να επιστρέψετε δίπλα του.

Κοινωνικοποιήστε νωρίς το μωρό σας. Τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν διάφορους ανθρώπους καθώς μεγαλώνουν. Εάν το παιδί σας δείχνει δυσφορία όταν το κρατάει κάποιος άλλος, μην αντιδράτε υπερβολικά, ούτε να σπεύσετε να το πάρετε από το άλλο άτομο.

Να είστε προετοιμασμένοι για τις ώρες του ύπνου. Το άγχος του αποχωρισμού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μπορεί να είναι πιο έντονο κατά τη διάρκεια της νύχτας. Είναι χρήσιμο για τους γονείς να παρηγορήσουν τα παιδιά τους και να τα αφήσουν να γνωρίζουν ότι όλα είναι εντάξει και ότι θα είναι πάντα εκεί γι’ αυτά και θα τα αγαπούν.

Αναχωρήστε αφού έχει ήδη πάρει έναν υπνάκο και έχει ταϊστεί. Τα μωρά είναι πιθανότερο να γκρινιάζουν αν είναι κουρασμένα, πεινασμένα ή άρρωστα. Εάν είναι δυνατόν, προσπαθήστε να μην φύγετε από κοντά τους όταν δεν είναι πολύ καλά.

Απασχολήστε τo, ώστε να αποσπαστεί η προσοχή του. Εάν έχετε μπέιμπι σίτερ στο σπίτι ή κάποιον άλλο να το φροντίσει, δημιουργήστε μια απόσπαση της προσοχής του, όταν είναι να φύγετε. Στη συνέχεια, αφήστε το και φύγετε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Μην αποκριθείτε στις αντιδράσεις του. Είναι δύσκολο να το κάνετε αλλά πρέπει. Προσπαθήστε να αποφύγετε να αποκριθείτε στην αντίδραση του μωρού σας γιατί αυτό θα είναι μια καταστροφική εμπειρία. Εκείνο θα αρχίσει να κλαίει πιο έντονα, εσείς θα σπαράξετε και κάθε φορά που θα ετοιμάζεστε να φύγετε θα σας δημιουργείται ένα αίσθημα πανικού και ενοχών.

Περάστε λίγο χρόνο μαζί του πριν φύγετε. Πριν από την αναχώρησή σας (ή την αναχώρηση του παιδιού σε παιδικό σταθμό ή όπου αλλού θα το προσέχουν) περάστε λίγο χρόνο μαζί του. Στη συνέχεια, καθησυχάστε το πώς θα επιστρέψετε σύντομα.

Ηρεμήστε. Οταν φύγετε, το… υδροδοτικό σύστημα πιθανότατα θα σταματήσει. Τα δάκρυα είναι για εσάς, οπότε όταν λείπετε δεν θα υπάρχει λόγος να υπάρχουν πια. Ετσι, όσο κι αν σας στενοχωρούν τα δάκρυά του, κάντε μια γρήγορη απόδραση και να είστε σίγουροι πως θα ηρεμήσει λίγο μετά την αναχώρησή σας. Oπότε, ηρεμήστε κι εσείς…

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »