MENU

Λευκίνη: Ρυθμίζει το σάκχαρο, επισκευάζει τους μύες

17 Μαΐου 2018 • Βιταμίνες - Αντιοξειδωτικά

Η λευκίνη συνεργάζεται με τα αμινοξέα ισολευκίνη και βαλίνη για την επισκευή των μυών, την ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, καθώς και για την παραγωγή ενέργειας με την οποία προμηθεύει το σώμα.

Βοηθά επίσης στην αύξηση της παραγωγής των αυξητικών ορμονών, όπως και στην καύση του σπλαχνικού λίπους, που βρίσκεται στα βαθύτερα στρώματα του σώματος και ανταποκρίνεται έτσι στην προσπάθεια του σώματος για δίαιτα και άσκηση.

Η λευκίνη, μαζί με την ισολευκίνη και τη βαλίνη αποτελούν μια διακλαδισμένη αλυσίδα αμινοξέων (BCAA) και προωθούν την αποκατάσταση των μυών μετά την άσκηση. Η λευκίνη είναι το πιο αποτελεσματικό από τα ΒCAA σε ό,τι αφορά την πρόληψη της απώλειας των μυών, επειδή διασπάται και μετατρέπεται σε γλυκόζη πιο γρήγορα απ’ ό,τι η ισολευκίνη και η βαλίνη.

Οι αυξημένες προμήθειες γλυκόζης εμποδίζουν τον «κανιβαλισμό» των μυών από το σώμα, όταν αυτό χρειάζεται ενέργεια κατά τη διάρκεια έντονης δραστηριότητας (άσκησης ή εργασίας) κι έτσι δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι αυτό ειδικά το συμπλήρωμα αμινοξέος είναι ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ των επαγγελματιών που ασχολούνται με το «χτίσιμο» μυών.

Η λευκίνη βοηθά επίσης στην επούλωση των οστών, του δέρματος και του μυϊκού ιστού μετά από τραυματική κάκωση και συχνά συνιστάται για τα άτομα που αναρρώνουν από χειρουργική επέμβαση.

Λόγω της εύκολης μετατροπής της σε γλυκόζη, η λευκίνη βοηθά στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, ενώ η έλλειψή της προκαλεί συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της υπογλυκαιμίας, που μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ζάλη, κόπωση, κατάθλιψη, σύγχυση και ευερεθιστότητα.

Οι φυσικές πηγές λευκίνης περιλαμβάνουν καστανό ρύζι, φασόλια, κρέας, ξηρούς καρπούς, αλεύρι σόγιας και το σιτάρι συνολικά. Η λευκίνη είναι ένα βασικό αμινοξύ, κάτι που σημαίνει ότι δεν μπορεί να κατασκευαστεί από το σώμα και πρέπει να ληφθεί μέσω της διατροφής. Οι άνθρωποι που ασκούνται πολύ και έχουν διατροφή χαμηλή σε πρωτεΐνες ή προσπαθούν να χτίσουν μυϊκή μάζα, θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο λήψης λευκίνης. Η λευκίνη είναι διαθέσιμη μόνη της, αλλά θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται μαζί με τα άλλα δύο αμινοξέα της διακλαδισμένης αλυσίδας, την ισολευκίνη και την βαλίνη. Η ιδανική ισορροπία είναι 2 χιλιοστόγραμμα λευκίνη και βαλίνη για κάθε 1 χιλιοστόγραμμο ισολευκίνης. Ενας συνδυασμός που παρέχει και τα τρία αμινοξέα είναι ο πιο βολικός.

Παρενέργειες

Η υπερβολική λήψη λευκίνης έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη της πελλάγρας, που είναι η ανεπάρκεια της βιταμίνης νιασίνης, η οποία προκαλεί δερματίτιδα, διάρροια και ψυχικές διαταραχές. Πάρα πολλή λευκίνη στη διατροφή μπορεί να διαταράξει την ηπατική και νεφρική λειτουργία και να αυξήσει την ποσότητα αμμωνίας στο σώμα. Τα άτομα με διαταραγμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία δεν πρέπει να λαμβάνουν ισολευκίνη, χωρίς να έχει προηγηθεί συζήτηση με το γιατρό τους, καθώς οι μεγάλες δόσεις αμινοξέων μπορεί να επιδεινώσουν τις παραπάνω συνθήκες.

Related Posts

Comments are closed.

« »