MENU
pupil_

H κόρη του ματιού προσαρμόζεται και στο φως που φαντάζεται

7 Δεκεμβρίου 2013 • Οφθαλμολογία, Υγεία

Είναι γνωστό πως οι κόρες του ανθρώπινου ματιού προσαρμόζουν το μέγεθός τους όταν εκτίθενται στο φως ή το σκοτάδι, όμως τώρα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι κάνουν το ίδιο ακόμα και όταν φαντάζονται αυτές τις συνθήκες.

Νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Psychological Science δείχνει ότι το μέγεθος της κόρης αλλάζει επίσης όταν φανταζόμαστε αυτά τα περιβάλλοντα ακόμα κι όταν τα μάτια δεν είναι άμεσα εκτεθειμένα στο φως ή το σκοτάδι.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Οσλο στη Νορβηγία λένε ότι τα ευρήματά τους μπορεί να είναι χρήσιμα για τη μελέτη των ψυχικών εμπειριών ασθενών που πάσχουν από σοβαρές νευρολογικές διαταραχές.

Για να φτάσουν στα συγκεκριμένα συμπεράσματα οι ερευνητές παρακολούθησαν τη διάμετρο της κόρης συμμετεχόντων στη μελέτη τους με τη χρήση ενός ιχνηλάτη υπέρυθρου ματιού στη διάρκεια μιας σειράς πειραμάτων.

Το πρώτο πείραμα απαιτούσε οι συμμετέχοντες να κοιτάξουν μια οθόνη που έδειχνε τρίγωνα με διάφορα επίπεδα φωτεινότητας. Στη συνέχεια καλούνταν να φανταστούν τα τρίγωνα ενεργά.

Το αποτέλεσμα του πειράματος έδειξε ότι οι κόρες ποικίλλουν σε μέγεθος ανάλογα με τη φωτεινότητα του τριγώνου που φαντάστηκαν. Οταν φαντάστηκαν φωτεινά τρίγωνα οι κόρες ήταν μικρότερες αλλά διευρύνθηκαν όταν φαντάστηκαν πιο σκοτεινά τρίγωνα.

Ενα άλλο πείραμα απαιτούσε οι συμμετέχοντες να φανταστούν διαφορετικά τοπία που είχαν διάφορα επίπεδα φωτεινότητας. Αυτά περιελάμβαναν έναν ηλιόλουστο ουρανό, ένα σκοτεινό δωμάτιο ή ένα πρόσωπο στον ήλιο, σε σύγκριση με ένα πρόσωπο στη σκιά. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι κόρες άλλαξαν σε διάμετρο σε κάθε διαφορετική σκηνή.

Απόδειξη ότι το μέγεθος της κόρης δεν αντιδρά μόνο στο φως

Οι ερευνητές υποστηρίζουν πως τα ευρήματά τους δείχνουν ότι το μέγεθος της κόρης δεν είναι μόνο μια μηχανιστική απάντηση αλλά ότι μπορεί να αλλάξει σε μέγεθος, σε σχέση με την υποκειμενική αίσθηση της φωτεινότητας.

Εξηγώντας τα ευρήματα ο Bruno Laeng, από το Πανεπιστήμιο του Οσλο και συγγραφέας της μελέτης, αναφέρει:

«Πιστεύουμε ότι το πρώτο μήνυμα της μελέτης μας είναι πως η απόκριση της κόρης του ματιού δεν είναι απλά ένα ελαφρύ αντανακλαστικό σερβομηχανισμού (μηχανική διάταξη ικανή να λειτουργήσει μόνη της σύμφωνα με προκαθορισμένο πρόγραμμα λειτουργίας), αλλά ρυθμίζει την υποκειμενική αίσθηση φωτεινότητας. Η μελέτη δείχνει, επίσης, ότι οι κόρες των ματιών αντιδρούν ακόμα και σε σενάρια φωτός ή σκοταδιού, σα να προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν αυτά τα σενάρια. Πιστεύουμε επίσης πως τα ευρήματά μας στηρίζουν την ιδέα ότι η φωτεινότητα ενός αντικειμένου αποθηκεύεται στη μνήμη μαζί με το σχήμα του αντικειμένου».

Ο Laeng υποστηρίζει πως αν και τα αποτελέσματα της μελέτης τους είναι ενδιαφέροντα για τους ψυχολόγους και τους φιλόσοφους, θα πρέπει να ενδιαφέρουν εξίσου και τους νευροεπιστήμονες.

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »