MENU

Η ομοιοστατική ανισορροπία και τα προβλήματα που δημιουργεί

17 Ιουλίου 2019 • Ενδοκρινολογία, Υγεία

Η ομοιοστατική ανισορροπία συμβαίνει όταν οι εσωτερικές μεταβλητές του περιβάλλοντος του ανθρώπινου σώματος διαταράσσονται. Η κατάσταση μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες.

Οι παράγοντες αυτοί περιλαμβάνουν τη γήρανση των οργάνων του ατόμου και των συστημάτων ελέγχου ή τους μηχανισμούς ανάδρασης, που μπορεί να προκαλέσουν δυσλειτουργία ή απόκλιση από αυτό που θεωρείται φυσιολογικό για την πλειοψηφία του πληθυσμού.

Η ομοιόσταση μπορεί να διαταραχθεί επίσης όταν ορισμένες παθολογικές καταστάσεις είναι παρούσες στο σώμα και μπορεί να καταστρέψει τους μηχανισμούς ελέγχου που διατηρούν την υγεία σε έναν άνθρωπο.

Η σταθερότητα του ομοιοστατικού μηχανισμού επιτυγχάνεται, στο μεγαλύτερο βαθμό, από μια σειρά μηχανισμών που εξισορροπούν την είσοδο και την έξοδο των σημάτων, τα χημικά και τα υγρά. Οι περισσότερες ασθένειες μπορούν να αποδοθούν τουλάχιστον εν μέρει στην παρουσία ομοιοστατικής ανισορροπίας μέσα στο ανθρώπινο σύστημα.

Οι ανεπάρκειες στην ομοιοστατική ισορροπία που προκαλούνται από τη διαδικασία της γήρανσης είναι ο κύριος ένοχος για τα σημάδια της γήρανσης, όπως οι ρυτίδες του δέρματος, η πτώση της γνωστικής λειτουργίας, η άμβλυνση των ψυχικών διεργασιών και η μειωμένη ικανότητα του ατόμου να εκτελέσει σωματική δραστηριότητα. Επιπλέον, η αναπόφευκτη αύξηση της ομοιοστατικής ανισορροπίας οδηγεί σε πολλές από τις σοβαρές ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση του πληθυσμού, όπως ο διαβήτης, η ουρική αρθρίτιδα και η καρδιακή ανεπάρκεια. Στο παράδειγμα της καρδιακής ανεπάρκειας, η αρνητική ανάδραση των συστημάτων που συνδέονται με την καρδιά και το κυκλοφορικό καταστρέφει τους μηχανισμούς θετικής ανάδρασης, συμβάλλοντας στη σοβαρή και μερικές φορές θανατηφόρα καρδιακή νόσο.

Οι ομοιοστατικοί μηχανισμοί ελέγχουν επίσης την ανισορροπία των τοξινών στην κυκλοφορία του αίματος. Όταν αυξημένες ποσότητες ουσιών εισάγονται στο σύστημα και είναι παρούσα η ομοιοστατική ανισορροπία, όπως στο παράδειγμα της ουρικής αρθρίτιδας, τότε συσσωρεύεται τοξικό ουρικό οξύ που αποτελεί την κύρια αιτία των επώδυνων και χρόνιων συμπτωμάτων της νόσου.

Ένα άλλο παράδειγμα μιας παθολογίας που συμβάλλει συχνά στην ομοιοστατική ανισορροπία είναι ο σακχαρώδης διαβήτης, μια κατάσταση που προκύπτει είτε από την υπερ-παραγωγή ή σε ορισμένες περιπτώσεις, την υπερ-δραστηριότητα, της ορμόνης ινσουλίνης. Όταν δεν είναι παρούσα η ομοιοστατική ανισορροπία, το σώμα είναι σε θέση να ρυθμίζει αποτελεσματικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Όταν, όμως, ο σακχαρώδης διαβήτης είναι παρών, όταν ένα άτομο φάει ένα γεύμα, η ινσουλίνη που χρειάζεται για να ρυθμίσει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα, είτε δεν υπάρχει καθόλου, είτε υπάρχει σε ανεπαρκή επίπεδα. Τα χαμηλά ή απόντα επίπεδα ινσουλίνης προκαλούνται από την δυσλειτουργία του ομοιοστατικού μηχανισμού, που καθιστά πιο δύσκολο για τα κύτταρα του σώματος να απορροφήσουν την ορμόνη. Οταν η ινσουλίνη δεν απορροφάται, τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα μπορεί να παραμείνουν επικίνδυνα υψηλά.

Στην περίπτωση αυτού του τύπου διαβήτη, όπως και με άλλες παθήσεις που σχετίζονται με την ομοιοστατική ανισορροπία, η ιατρική παρέμβαση είναι απαραίτητη για να διορθώσει τις αναλογίες εισόδου και εξόδου, προκειμένου να αποκατασταθεί η ισορροπία. Η ουρική αρθρίτιδα μπορεί να θεραπευτεί με φάρμακα για να μειωθεί η συγκέντρωση του ουρικού οξέος. Η κατάσταση της αφυδάτωσης συχνά αποδίδεται στην ομοιοστατική ανισορροπία και αντιμετωπίζεται απλά με την εισαγωγή υγρών πλούσιων σε ηλεκτρολύτες, στον οργανισμό, προκειμένου να αποκαταστήσει την ομοιόσταση.

Related Posts

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »