MENU
drosophila-embryo

Γονίδια της Drosophila υποψήφια για την παρασκευή φαρμάκων για το δέρμα

12 Σεπτεμβρίου 2013 • Δερματολογία, Υγεία

Βιολόγοι του Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο εντόπισαν οκτώ γονίδια που ενεργοποιούνται κοντά σε περιοχές που εμφανίζονται πληγές, τα οποία ποτέ πριν δεν είχαν θεωρηθεί ότι παίζουν ρόλο στην επούλωση τραυμάτων.

Η ανακάλυψή τους που παρουσιάστηκε με λεπτομέρειες στο περιοδικό PLoS ONE, έγινε στο εργαστήριο, σε πειράματα πάνω στη μύγα φρούτων Drosophila.  Οι βιολόγοι ισχυρίζονται πως πολλά από τα ίδια γονίδια που ρυθμίζουν βιολογικές διεργασίες στον σκληρό εξωτερικό σκελετό ή στην επιδερμίδα της Drosophila ελέγχουν επίσης τις διαδικασίες στο ανθρώπινο δέρμα. Αυτό τα καθιστά σοβαρούς υποψήφιους για την παρασκευή νέων φαρμάκων ή άλλων ενώσεων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία παθήσεων του δέρματος.

«Πολλά από τα βασικά μόρια και πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην επούλωση των πληγών στη Drosophila εμπλέκονται και στα θηλαστικά. Η γενετική της Drosophila δεν είναι τόσο περίπλοκη, όπως η γενετική των θηλαστικών κι έτσι είναι πιο εύκολο να αποδοθούν συγκεκριμένες βιολογικές λειτουργίες σε μεμονωμένα γονίδια», λέει η Ρέιτσελ Πάτερσον, πρώτη συγγραφέας της μελέτης, καθηγήτρια της Βιολογίας.

Τρυπώντας το πετσάκι και την επιδερμίδα των εμβρύων της μύγας των φρούτων στα πειράματά τους οι ερευνητές εξέτασαν 84 γονίδια που ενεργοποιούνται και 78 που απενεργοποιούνται, καθώς το έμβρυο της μύγας ανταποκρίνεται στη θεραπεία. Απ’ αυτά, τα 162 γονίδια εντοπίστηκαν οκτώ που εκφράζονται είτε σε πολύ χαμηλά επίπεδα είτε δεν εκφράζονται καθόλου στα περισσότερα κύτταρα στη διάρκεια της ανάπτυξης, αλλά ενεργοποιούνται κοντά στις πληγές.

Εκπληκτοι οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι μια ανοσολογική αντίδραση αρχίζει το συντομότερο μόλις τα πετσάκια και η επιδερμίδα της μύγας τρυπηθούν, απελευθερώνοντας αντιμικροβιακά πεπτίδια και άλλες ενώσεις που προετοιμάζουν το έμβρυο όταν βακτήρια και μύκητες εισέλθουν στην περιοχή του τραυματισμού. Το κλειδί για την τεχνική τους ήταν η χρήση της θρυψίνης, μέλους της οικογένειας των ενζύμων που ονομάζονται πρωτεάσες σερίνης, που ενεργοποιούν τα γονίδια που εμπλέκονται στην επούλωση των πληγών. Το επόμενο βήμα είναι να δούμε αν αυτά τα γονίδια παίζουν έναν ανάλογο ρόλο στα ανθρώπινα κύτταρα.

«Νομίζω ότι η εφαρμογή των μελετών μας θα μπορούσε να οικοδομήσει ένα καλύτερο πλαίσιο όσον αφορά τα στοιχεία που θα χρησιμοποιήσουμε για την επούλωση των πληγών», λέει ο Χουάρες, πρώην μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο εργαστήριο McGinnis, ο οποίος τώρα είναι επίκουρος καθηγητής ιατρικής στο City College της Νέας Υόρκης .

«Ισως τα αποτελέσματά μας να μπορούν να μεταφραστούν στις υπάρχουσες ανθρώπινες θεραπείες με την ενσωμάτωση ειδικών ρυθμιζόμενων σειρών πρωτεασών και αντιμικροβιακών πεπτιδίων στη θέση του διαβητικού έλκους ή δερματικών μοσχευμάτων, για πιο αποτελεσματική επούλωση των πληγών», δήλωσε η Πάτερσον.

Είπε ακόμα πως τα αποτελέσματα της ομάδας της μπορούν να έχουν εφαρμογή στη θεραπεία χρόνιων παθήσεων του δέρματος, όπως η ψωρίαση, η σοβαρή ξηροδερμία και το έκζεμα, στα οποία είναι γνωστό πως τα επίπεδα αυτών των ενζύμων δεν είναι φυσιολογικά.

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »