MENU
amd1

Δεν υπάρχει σχέση Αλτσχάιμερ και εκφύλισης ωχράς κηλίδας

15 Νοεμβρίου 2013 • Νευρολογία, Οφθαλμολογία, Υγεία

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA Οpthalmology υποστηρίζει πως δεν αποδεικνύεται σχέση μεταξύ της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας και της άνοιας ή της νόσου του Αλτσχάιμερ.

Η νέα μελέτη έρχεται έτσι σε αντίθεση με όσα υποστήριζαν προγενέστερες μελέτες.

Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (ΑΜD) και η νόσος του Αλτσχάιμερ είναι δύο συνθήκες που συνήθως αναπτύσσονται παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας.

Σύμφωνα με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία και οι δύο ασθένειες μοιράζονται περιβαλλοντολογικούς παράγοντες κινδύνου και διαδικασίες ασθενειών, όπως το κάπνισμα, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η υψηλή χοληστερόλη και η απόθεση πλακών στον εγκέφαλο. Σημειώνουν, ωστόσο, πως οι γενετικοί παράγοντες κινδύνου για τις δύο ασθένειες φαίνεται πως είναι «διακριτοί».

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει μια σύνδεση μεταξύ της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας και της γνωστικής δυσλειτουργίας, αλλά αυτές σύμφωνα με τους ερευνητές ήταν ασαφείς.

Οι ερευνητές εξέτασαν αν οι ασθενείς που πάσχουν από εκφύλιση της ωχράς κηλίδας έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο του Αλτσχάιμερ στα επόμενα χρόνια και κατά πόσον τα άτομα με νόσο του Αλτσχάιμερ ήταν πιθανό να αναπτύξουν εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Ανέλυσαν μια ομάδα 65.894 ασθενών με εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, χρησιμοποιώντας στοιχεία από την Εθνική Υπηρεσία Υγείας. Παράλληλα, εξέτασαν στοιχεία από 168.092 άτομα με άνοια και περίπου 7,7 εκατομμύρια ανθρώποος που δεν είχαν καμία ασθένεια.

Τα ευρήματα έδειξαν πως οι άνθρωποι που υπέφεραν από εκφύλιση της ωχράς κηλίδας δεν είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν Αλτσχάιμερ (ή άνοια) απ’ ό,τι εκείνοι που δεν είχαν την συγκεκριμένη πάθηση του ματιού.

Επιπλέον, οι ασθενείς με νόσο του Αλτσχάιμερ ή με άνοια είχαν περίπου 20 φορές λιγότερες πιθανότητες να χρειαστούν θεραπεία για εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

«Αυτό σημαίνει πως οι άνθρωποι με ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου του Αλτσχάιμερ ή άνοιας, επομένως δεν χρειάζεται να  υποβληθούν σε ειδική παρακολούθηση. Επίσης, η μελέτη παρέχει σημαντικές γνώσεις στους ερευνητές προσπαθούν να βρουν θεραπείες γι’ αυτές τις συνθήκες», αναφέρει ο Τiarnan DL Keenan, από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Σημείωσε, ωστόσο, ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να υποδηλώνουν πως ορισμένα άτομα με άνοια μπορεί να τυφλωθούν, αν έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε θεραπεία για εκφύλιση της ωχράς κηλίδας: «Αυτό είναι πολύ ανησυχητικό, καθώς οι άνθρωποι με άνοια και τύφλωση μπορεί να είναι εξαιρετικά απομονωμένοι. Eτσι, τα άτομα με άνοια είναι δυνητικά ευάλωτα στην παραμέληση και των υπόλοιπων ιατρικών προβλημάτων τους. Σ’ αυτή την περίπτωση η άνοια μπορεί να καλύψει την απώλεια της όρασης και να οδηγήσει σε αδράνεια. Οποιαδήποτε υπόνοια απώλειας της όρασης θα πρέπει να οδηγήσει σε πλήρη οφθαλμολογική εξέταση. Οι γιατροί έχουν το δικό τους ρόλο να παίξουν. Πρέπει να προσδιορίσουν τα πιθανά εμπόδια για τη φροντίδα στα ευάλωτα αυτά άτομα, έτσι ώστε η θεραπεία να είναι πιο φιλική γι’ αυτά».

Η μελλοντική έρευνα θα εξετάσει κατά πόσο οι ασθενείς με άνοια αναπτύσσουν εκφύλιση της ωχράς κηλίδας όχι λόγω κάποιας σχέσης που υπάρχει μεταξύ τους, αλλά ως αποτέλεσμα ελλιπούς πρόσβασης στην οφθαλμολογική περίθαλψη και αν αυτό συμβαίνει, τότε θα μπορούσε ενδεχομένως να σχετίζεται με άλλες ασθένειες των ματιών, όπως ο καταρράκτης και το γλαύκωμα.

Σχετικά άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »