MENU

Αντίσταση στους πειρασμούς: Ολα είναι στο μυαλό!

10 Μαΐου 2014 • Νευρολογία, Υγεία

Αν κάποιος σας ζητούσε να διαλέξετε να πάρετε είτε ένα σακουλάκι τσιπς σήμερα, είτε ένα κουτί  με υπέροχες τρούφες σοκολάτας μετά από μερικές εβδομάδες, ποια θα ήταν η επιλογή σας;

Οι νευροεπιστήμονες διερεύνησαν τι συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε μια ανταμοιβή που είναι άμεση και σε μία που είναι μελλοντική, ιδιαίτερα αν η αναμονή μπορεί να οδηγήσει σε ένα βραβείο που το επιθυμείτε περισσότερο.

Μια δομή του εγκεφάλου που έχει σχήμα ιππόκαμπου και γι’ αυτό και ονομάστηκε ιππόκαμπος, εμπλέκεται στην ανάκληση των γεγονότων του παρελθόντος και την απεικόνισή τους στο μέλλον μέσω της φαντασίας μας.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS Biology διερεύνησε τι ρόλο παίζει ο ιππόκαμπος, όταν ένα άτομο πρέπει να αποφασίσει για το αν θα επιλέξει μια ανταμοιβή τώρα ή αν θα την αφήσει για αργότερα.

Η παρούσα μελέτη εξέτασε υγιή άτομα, καθώς και άτομα που πάσχουν από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την ανεπάρκεια μνήμης και σχετίζεται με την ατροφία του ιππόκαμπου, καθώς και με μια διαφορετική κατάσταση εγκεφάλου που μοιάζει με Αλτσχάιμερ και ονομάζεται μετωποκροταφική άνοια.

Η μελέτη, με επικεφαλής τον Mael Lebreton από το Ινστιτούτο Εγκεφάλου και Νωτιαίου Μυελού στο Παρίσι, διερεύνησε σε δύο διαδοχικά πειράματα τις επιλογές που εξαρτώνται από το χρόνο, είτε αφορούν χρήματα, είτε αφορούν «επεισοδιακές» επιλογές, όπως τροφές, αθλητικές η πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Στο πρώτο πείραμα, οι ερευνητές ζήτησαν από τους 15 συμμετέχοντες να αποφασίσουν από σειρά επιλογών που αφορούσαν μια ανταμοιβή μεταξύ υποθετικών βραβείων που θα δίνονταν, είτε άμεσα, είτε αργότερα. Ορισμένες επιλογές περιγράφονταν με κείμενο και ορισμένες άλλες με φωτογραφίες. Οι φωτογραφίες έδιναν στους συμμετέχοντες μια οπτική εικόνα του βραβείου, ενώ εκείνοι που έπαιρναν το κείμενο, ήταν υποχρεωμένοι να φανταστούν τι θα πάρουν ως βραβείο. Αποδείχτηκε πως οι συμμετέχοντες είχαν την τάση να επιλέγουν τις καθυστερημένες ανταμοιβές, όταν τις είχαν φανταστεί με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες, παρά όταν τους τις έδειχναν σε φωτογραφίες.

Στο δεύτερο πείραμα συμμετείχαν 20 άτομα που είχαν να αντιμετωπίσουν τα ίδια είδη επιλογών και αποφάσεων. Σ’ αυτή την περίπτωση οι συμμετέχοντες έτειναν να είναι πιο συνεπείς στην παρορμητικότητά τους, ανεξάρτητα από το αν είχαν να επιλέξουν μεταξύ χρημάτων ή εμπειριών, όπως τροφές ή εισιτήρια αθλητικών αγώνων.

Στο δεύτερο πείραμα χρησιμοποιήθηκε λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI ) για να παρακολουθούνται τα μοτίβα ενεργοποίησης στον ιππόκαμπο. Είναι σημαντικό, πως όταν τα άμεσα οφέλη εμφανίστηκαν ως εικόνες και τα μελλοντικά ως κείμενο, το ποσό της δραστηριότητας στον ιππόκαμπο συνδέθηκε με την επιλογή των μελλοντικών ανταμοιβών. Αλλά όταν και οι δύο επιλογές, άμεσες και μελλοντικές, παρουσιάστηκαν όλες είτε ως εικόνες είτε ως κείμενο, ο ιππόκαμπος δεν έδειξε καμία αυξημένη ενεργοποίηση. Με άλλα λόγια, ο ιππόκαμπος σας βοηθά να εκτιμήσετε την αξία της αναμονής όταν πρέπει να φανταστείτε κάτι σε σύγκριση με την άμεση ανταμοιβή που μπορείτε να δείτε.

Οι ερευνητές μελέτησαν, επίσης, τις συμπεριφορές ανάμεσα στους υγιείς συμμετέχοντες και τους ασθενείς με άνοια. Σε αντίθεση με τους υγιείς συμμετέχοντες οι ασθενείς με Αλτσχάιμερ τείνουν να μην προτιμούν τις επιλογές που παρουσιάζονταν ως κείμενο, γιατί αυτό είναι κάτι που απαιτεί ψυχική προσομοίωση. Οι συγγραφείς της μελέτες λένε πως αυτό δείχνει ότι η καταστροφή του ιππόκαμπου, που προκαλείται από τη νόσο του Αλτσχάιμερ μπορεί να επηρεάσει τις επιλογές που σχετίζονται με το χρόνο. Ο τύπος της άνοιας φαίνεται πως παίζει σημαντικό ρόλο. Οι ασθενείς με μετωποκροταφική άνοια έτειναν να δείχνουν παρορμητικότητα σε πολλά διαφορετικά σενάρια, ενώ οι ασθενείς με Αλτσχάιμερ έδειξαν προτίμηση στις άμεσες και όχι στις καθυστερημένες ανταμοιβές όταν αυτές δεν τις έβλεπαν σε φωτογραφίες και έπρεπε να τις φανταστούν από το κείμενο.

Δυνητικά αυτό μπορεί να σημαίνει πως οι ασθενείς με νόσο του Αλτσχάιμερ ή με γενικότερη καταστροφή του ιππόκαμπου, θα έχουν προβλήματα να επιδιώξουν μακροπρόθεσμους στόχους, επειδή έχουν πρόβλημα να προσομοιώσουν στο μυαλό τους τις μελλοντικές εμπειρίες.

Η νέα μελέτη αποτελεί μέρος της έρευνας εξερεύνησης των περιοχών του εγκεφάλου που συνδέονται με τον αυτοέλεγχο και το πώς λειτουργεί. Στο μέλλον μπορούν, όπως αναφέρουν οι ερευνητές, να σχεδιαστούν φάρμακα για να ενισχύσουν αυτές τις διαδικασίες, ώστε οι άνθρωποι με πρόβλημα ελέγχου των παρορμήσεών τους να μπορούν να ανακουφιστούν.

Related Posts

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

« »